பத்தா – கோடங்கி விமர்சனம்
“டான்… ஊரையே நடுங்க வைக்கிறான்!
ஆனா ஒரு 8 வயசு பையன் முன்னாடி இந்த டான் படுற பாடு இருக்கே… அதுதான் பத்தா!”
விஜய் சேதுபதியை வைத்து இன்னொரு கேங்ஸ்டர் படம் எடுத்திருக்காங்கன்னு நினைச்சுட்டு தியேட்டருக்குப் போனால்… அங்கேதான் முதல் ட்விஸ்ட்!
இது வழக்கமான “டான் வந்தான்… அடிச்சான்… வெட்டினான்… பழி வாங்கினான்…” கதை கிடையாது.
1986-ம் ஆண்டு மெட்ராஸ்.
ஊரையே பயமுறுத்துகிற ஒரு உள்ளூர் தாதா — பத்தா!
அப்படிப்பட்ட பத்தா, ஒரு பள்ளி பாத்ரூமுக்குள் மாட்டிக்கிறார். அதுவும் யாரால்?
ஒரு 8 வயசு சிறுவனால்!
அங்கிருந்து ஆரம்பிக்கிறது ஒரு வித்தியாசமான ஆட்டம்.
விஜய் சேதுபதி
விஜய் சேதுபதிக்கு இந்த மாதிரி கதாபாத்திரம் புதுசு கிடையாது.
ஆனா இங்கே முக்கியமான விஷயம்—
தாதாவாக நடிக்கிறாரா?
இல்லை… தாதாவுக்குள் இருக்கும் மனிதனை நடிக்கிறாரா?
இதுதான் படத்தின் சுவாரஸ்யம்.
பயம், கோபம், ஈகோ, தனிமை, பாசம் என்று கதாபாத்திரம் மெல்ல மாறுகிற இடங்களில் விஜய் சேதுபதியின் நடிப்பு படத்துக்கு பெரிய பலமாக இருக்கிறது
அந்த 8 வயசு பையன்…
ஆனா இங்கே விஜய் சேதுபதியையே கொஞ்சம் ஓரமா உட்கார வைக்கிற ஆள் யாருன்னா…
அந்த சின்ன பையன்!
பத்தாவைப் பார்த்து ஊரே பயப்படுது.
ஆனா அந்த பையனுக்கு பத்தா ஒரு வேற மாதிரி மனிதன்.
இந்த இரண்டு பேருக்கும் இடையில உருவாகிற உறவுதான் படத்தோட உயிர்.
அதனால்தான் படம் வெறும் கேங்ஸ்டர் கதையாக இல்லாமல் குழந்தையின் பார்வையில் ஒரு பயங்கரமான தாதாவை எப்படி பார்க்கிறோம்? என்ற கோணத்துக்குள் செல்கிறது.
பாலாஜி தரணீதரன் என்ன செய்திருக்கிறார்?
இயக்குநர் பாலாஜி தரணீதரன் வழக்கமான கேங்ஸ்டர் ஃபார்முலாவை தூக்கி குப்பையில் போடவில்லை.
அதை எடுத்துக்கிட்டு…
“இதுக்குள்ள ஒரு மனிதக் கதையை வைக்கலாமே?”
என்று யோசித்திருக்கிறார்.
அதுதான் படத்தின் தனித்தன்மை.
ஆக்ஷன் இருக்கிறது.
காமெடி இருக்கிறது.
உணர்ச்சி இருக்கிறது.
ஆனால் எல்லாவற்றையும் விட மனித உறவுதான் முன்னால் நிற்கிறது.
இசை + 1980களின் மெட்ராஸ்
சாய் அபயங்கரின் இசையும், செல்வகுமாரின் ஒளிப்பதிவும் 1980களின் மெட்ராஸ் சூழலை உருவாக்குவதில் கவனம் பெற்றிருக்கிறது.
அதாவது…
படத்தை மட்டும் பார்க்கவில்லை; அந்த காலத்து மெட்ராஸுக்குள்ள போய் உட்கார்ந்த மாதிரி ஒரு உணர்வு வருது.
குறைகள் இல்லையா?
இருக்கு!
இது வேகவேகமாக கதை சொல்லும் மாஸ் கேங்ஸ்டர் படம் கிடையாது.
சில இடங்களில் திரைக்கதை மெதுவாக நகர்கிறது. நீண்ட நேரம் ஓடும் படம் என்பதும் ஒரு குறை
அதனால்—
“எனக்கு முதல் காட்சியிலிருந்து கடைசி காட்சி வரை வெட்டு… குத்து… ரத்தம்… பஞ்ச் டயலாக் வேண்டும்!”
என்று போற ஆடியன்ஸுக்கு இது கொஞ்சம் வேற மாதிரி இருக்கலாம்.
ஆனால் கதாபாத்திரம், உறவு, உணர்ச்சி, காமெடி கலந்த கேங்ஸ்டர் டிராமா பிடிக்கிறவர்களுக்கு படம் வேறு அனுபவத்தை கொடுக்கிறது
கோடங்கி முடிவு
“பத்தா… பேரைக் கேட்டாலே பயப்படணும் என்று நினைக்கிற ஒரு தாதா!
ஆனா ஒரு சின்ன பையன் அவனை ஒரு பாத்ரூமுக்குள்ள மாட்ட வச்சு…
அவனுக்குள்ள இருக்கிற மனிதனையே வெளியே கொண்டு வர்றான்!
இதுதான் இந்தப் படத்தின் சுவாரஸ்யமான பாயிண்ட்.
விஜய் சேதுபதி தாதாவாக நடித்திருக்கிறார்…
ஆனா படம் முடியும் போது அந்த தாதாவுக்குள்ள இருக்கிற மனிதனைத்தான் நமக்கு ஞாபகம் வைக்கிறார்கள்!
அதுதான் பத்தா!”
